Virtueel Museum Grimbergen

Bijnamen
 


Spotnamen, spotverhalen, domme gezegden en geestigheden hebben altijd bij de mensen in een hoge gunst gestaan. De mens heeft steeds heel gaarne met zijn nabuur gespot! Zulks was reeds het geval in de oudheid. Tijdens de middeleeuwen en later ging het er al even erg aan toe.

De naijver en afgunst die onze gemeenten bezielden was misschien wel de hoofdoorzaak van de gegeven spotnamen. Een tweede reden waaraan het ontstaan van spotnamen te wijten is, was de afzondering van de verschillende plattelandsdorpen. Er was gebrek aan gemeenschapswegen en er waren ook geen verkeersmiddelen. Onze voorouders bleven steeds binnen de perken van hun eigen gemeente en ze kwamen zelden of nooit in contact met de bewoners van andere dorpen, zodat ze mekaar voor vreemdelingen aanzagen.

Dit alles gaf aanleiding tot wederzijds wantrouwen en onderlinge vijandschap. Om met de bewoners van de nabij gelegen dorpen te schimpen, nam men alles te baat. De kleinste gebeurtenis, het minste feit, werd verdraaid, vergroot en rondgebazuind. Deze feiten lagen dan meestal aan de basis van de spotnaam.

Onze voorouders waren beslist niet kieskeurig met het kiezen van hun namen. Sommige schimpnamen waren wel wat plat en realistisch. Eens de spotnaam in voege, werd deze dan overgeleverd van geslacht tot geslacht.
 

Bijnamen van personen

Miel van Kristus = Emiel Hermans herbergier

Maurice van Kristus = een gemeentelijk werkman in Humbeek

’t Boelteke van Kristus

Heinke Sjeit = Henri Leemans

den dikke van Polieres = Louis Van den Bossche, jachtwachter

Rik “Veuss”= een voerman

Jef van stukkes = Jef Anneessens

den duits van Plas = Jef Plas

den bal = Frans van den Broeck

Sus konijn = Sus van Herreweghen

Louis Porregoem = Louis Janssens

Geeraert Berthout, Heer van Grimbergen = Draeckenbaert
 

Bijnamen of spotnamen van gemeenten

Humbeek "De Brassers"

Dat Brasser een cartonist was, is velen bekend. Dat hij in het werkelijke leven Paul De Valck heette, van Humbeek was, daar lange tijd woonde en zich steeds Humbekenaar is blijven voelen, is minder bekend. Dat hem pas vijf jaar na zijn dood het ereburgerschap van de gemeente Grimbergen toegekend werd, weten de meesten in Grimbergen wellicht helemaal niet. Wat hemzelf betreft, is het ongetwijfeld een verdiende hulde; wat de gemeente betreft, is het in elk geval wat laat.

Het is de verdienste van een groep Humbekenaars dat Paul De Valck (1937-2001) op vrijdag 26 mei jl. het ereburgerschap toegekend kreeg. Dat gebeurde op een plechtige zitting in het Parochiaal Ontmoetingscentrum van Humbeek, en de oorkonde werd door burgemeester Eddy Willems uitgereikt aan Leona Van Belle, de weduwe van Paul De Valck. Gelukkig was dat niet de eerste onderscheiding die ‘Brasser’ te beurt viel: in een fraai uitgegeven feestbrochure staat een lijst met niet minder dan een kleine dertig prijzen die hij tussen 1969 en 1998 als cartoonist in de wacht sleepte. Dat had hij te danken aan zijn rake, steeds goedmoedighumoristische en treffend getekende cartoons.


Die publiceerde hij in een aantal dag- en weekbladen, waaronder Het Nieuwsblad, De Standaard en ’t Pallieterke.
Voor de veelkleurige brochure tekende een stuurgroep ‘Brasser 2006’, bestaande uit Julien De Doncker, Patrick De Groef, Willy De Valck en Paul Waeben. Zij brachten een aantal foto’s samen, die een beeld geven van de vroege jaren van Paul De Valck, overwegend uit school- en soldatentijd, en verder een behoorlijk aantal afbeeldngen uit zijn werk, ook weer goed over de jaren gespreid en met een verdiend accent op het leven van zijn Humbeekse dorpsgenoten, aan wie hij trouwens niet voor niets zijn schuilnaam Brasser ontleende.

 

Grimbergen: "Kraaischutters"

De term "kraaienschutters" verwijst naar de inwoners van Grimbergen en is een bijnaam die eeuwenlang standhield, ontstaan uit de historiciteit van het gebied en het belang van de adelijke familie Berthout, aan wie de oorsprong van het Grimbergse wapenschild met een kraaiensymbool is verbonden. De kraaiensymboliek kwam voort uit de wapenvoering van de Berthouts, een rood Sint-Andrieskruis als bestraffing, dat door hen werd omgebogen tot een geuzentitel.

Volgens oude bronnen zou de 'Kraaishutter' verwijzen naar de menigvuldige steenkraaien of kauwen die eertijds op en in de toren van de abdij  te vinden waren.

 

Strombeek - Bever "Motteklievers" & "Langzoppers

De Motte Klievers spotnaam aan de de Strombekenaars gegeven (motteklievers = mannen die de doel van afgehakte bomen uitgraven om ze tot brandhout te klieven)
Een andere spotnaam : de Langzoppers, omdat onze mensen geneigd zijn aan elk woord een lettergreep bij te voegen.